زندگی مثل یک یه دیکتست هی مینویسیم هی غلت می نویسیم هی پاک میکنیم دوباره هی مینویسیم هی پاک میکنیم غافل از اینکه مرگ داد میزنه برگه ها بالا.

کسی یاری گر ما جز خدا نیست

جدایی هم سرود دیگر ماست

کسی اگه ز راز ما دوتا نیست.

خیال آشنایی را نکردم

جدایی را گمان کردم ولیکن

گمان این جدایی را نکردم.

در جهان هر گز مشو مديون احساس كسي تا نباشد  رايگان مهرت گروگان كسي گوهر خود را نزن بر سنگ هر ناقابلي صبر كن پيدا كني گوهر شناس قابلي.

چو مجنون راهی ویرانه ام کرد

چنان داغی بر دلم مانده از جدایی 

که با هر آشنا بیگانه ام کرد.

پس از يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس تو را بين گلهايي كه در تنهاييم روييد با حسرت جدا كردم.

ز غم كسي اسيرم كه زمن خبر ندارد

عجب از محبت من كه در او اثر ندارد

غلط است هر كه گويد دل به دل راه دارد

چه کسی میداند که تو در پیله تنهایی خود تنهایی؟

چه کسی میداند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی؟

پیله ات را بگشا تو به اندازه یک پروانه زیبایی.

خیلی جالبه گاهی وقت ها کسانی هستند در عین این که خودشون رو نشون نمی دهند مراقب ما هستند نگرانند که مشکلی برای ما پیش بیایید. وقتی که اونا رو از دست میدیم که چه افراد با ارزشی رو از دست داده ایم که آن وقت انبوهی از مشکلات جلوی خودمون رو میبینیم.

کاش یکم بیشتر وقت داشتم و بیشتر به افراد دور برم توجه میکردم تا حالا این قدر حسرت روز های از دست رفته رو نداشتم که بخاطر تشکر نکردن  و قدردانی از چنیین افرادی در خودم حس میکرکنم و حالا که در کنارم نیستند. ای کاش...

*عشق مهمان مودبی است که ورودش را با ضربه های قلب اعلام میکند.

*مثل ساحل آرام باش تا دیگران مانند دریا بی قرار باشند.

*اگر خواهی گل تماشا کنی رخ خود را تماشما کن، و اگر میل  خزان داری نگاهی جانب ما کن.

عمیق ترین درد در زندگی دل بستن به کسی است که هرگز به او نمی رسی.

بزرگ ترین عیب آن است که چیزی را عیب بدانی که مانند آن در خود است.

افسوس گذشت و ترس از آینده دزدهای دوقولو هستند که لحظه حال را از ما می دزدند.

یاد همان لطف و صفا میکند

این دل بیکینه همیشه تو را

بر سر سجاده دعا میکند.

تو اگه پاییز زردی 

واسه من بهار سبزی

تو اگه هوای سردی 

واسه من همیشه گرمی

تو اگه ابر سیاهی

واسه من ابر بهاری

تو اگه دشت گناهی

واسه من یه بیگناهی

تو اگه غرق نیازی

واسه من یه بینیازی

تو اگه رفیق راهی 

واسه من یه تکیه گاهی

خانم جوانی در سالن انتظار فرودگاهی بزرگ منتظر اعلام برای سوار شدن به هواپیما بود.

باید ساعات زیادی رو برای سوار شدن به هواپیما سپری می کرد و تا پراز هواپیما مدت زیادی مونده بود... پس تصمیم گرفت یه کتاب بخره و با مطالعه کتاب این مدت رو بگذرونه... اون همینطور یه پاکت شیرینی خرید... .

اون خانم نشست رو یه صندلی راحتی در قسمتی که مخصوص افراد مهم بود. تا هم با خیال راحت استراحت کند و هم کتابشو بخونه.

کنار دستش اون جا که پاکت شیرینی اش بود یه آقایی نشست روی صندلی کنارش و شروع کرد به خوندن مجله ای که با خودش آورده بود... .

وقتی خانومه اولین شیرینی رو از تو پاکت برداشت... آقاهه هم  یه دونه برداشت. خانومه عصبانی شد ولی به رو خودش نیاورد.

فقط پیش خودش فکر کرد این یارو عجب رویی داره... اگه حال و حوصله داشتم حسابی حالشو میگرفتم.

هر یه دونه شیرینی که خانومه بر می داشت... آقاهه هم یکی ور می داشت. دیگه خانومه داشت راستی راستی جوش می آورد ولی نمی خواست باعث مشاجره بشه.

وقتی فقط یه دونه شیرینی ته پاکت مونده بود. خانومه فکر کرد.. آه حالا این آقای پر رو و سواستفاده چی چه عکس العملی نشون میده.. هان؟؟؟ آقاهه هم با کمال خونسردی شیرینی آخری رو ور داشت.. دو قسمت کرد و نصفشو داد خانومه و نصف دیگه شو خودش خورد...

آه.. این دیگه خیلی رو می خواد... خانومه دیگه از عصبانیت کارد می زدی خونش در نمیومد. در حالی که حسابی قاطی کرده بود بلند شد و کتاب و اثاثش رو برداشت و عصبانی رفت برای سوار شدن به هواپیما.

وقتی نشستسر جای خودش تو هواپیما.. یه نگاهی توی کیفش کرد تا عینکش روبرداره.. که یک دفعه غافلگیر شد چرا؟ برای اینکه دید که پاکت شیرینی که خریده بود توی کیفش هست. دست نخورده و باز نشده.

فهمید که اشتباه کرده و از خودش شرمنده شد. اون یادش رفته بود که پاکت شیرینی رو وقتی خریده بود تو کیفش گذاشته بود.

اون آقا بدون ناراحتی و اوقات تلخی شیرینی هاشو با او تقسیم کرده بود.

در زمانی که اون عصبانی بود و فکر می کرد که در واقع اون آقاهه است که داره شیرینی هاشو می خوره و حالا حتی فرصتی نه تنها برای توجیه کار خودشو بلکه برای عذر خواهی از اون آقا رو نداره.

*چهار چیز هست که غیر قابل جبران و برگشت ناپذیر هست.

سنگ بعد از این که پرتاب شد.

دشنام..بعد از این که گفته شد.

موقعیت...بعد از این که از دست رفت.

و زمان... بعد از این که گذشت و سپری شد.

یا به میدان محبت سر خودباختن است

من به میدان محبت می گذرم از سر خویش

تا بدانند که این حاصل دل باختن است